logotype
January 2020
M T W T F S S
30 31 1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31 1 2
   Download poster - October
 
BUY TICKET

 

 

Strategic Sponsor PFB

energa



Main Sponsor of PFB 
Patron of Culture

logo PGE Energia Ciepa SA pionCMYK 1

TYPES OF CONCERT

See by year See by month See by week See Today Search Jump to month

Z CYKLU MISTRZOWSKIE RECITALE: SKARBY KAMERALISTYKI


Saturday, 08/04/2017, 17:00
Sala Kameralna
 Tickets price  15-30zł
BUY TICKET 
 Symphonic concert

Sergei Nakariakov - flugelhorn
Otto Sauter - trąbka piccolo
Luca Benucci - waltornia
Wolfgang Strasser - puzon
István Dénés - fortepian

Program:

Luigi Otto
Koncert Es-dur

Robert Schumann
Utwory fantastyczne op. 73

Paul Hindemith
Sonata na waltornię i fortepian

Daniel Muck
Koncert na puzon i fortepian

Grigoraş Dinicu
Hora staccato

Georg Philipp Telemann
Koncert D-dur na trąbkę i fortepian

 

Nakariakov05.jpg
Na zdjęciu: Sergei Nakariakov

Sergei Nakariakov reprezentuje niezwykle wysoki poziom artystyczny w trakcie każdego kolejnego koncertu i nagrania płytowego. Już gdy miał 13 lat, fińska prasa określiła go jako „Caruso trąbki”. Od lat oszałamia i zachwyca publiczność fantastycznym brzmieniem, jakie potrafi wydobyć z instrumentu, wykonując wirtuozerskie kompozycje z wielką pasją i nadzwyczajną biegłością techniczną. Podstawą jego repertuaru jest klasyczna literatura muzyczna,  jednak należy do artystów nieustanni poszukujących nowych muzycznych wyzwań, często samodzielnie dokonując transkrypcji. Współpracuje z orkiestrami na całym świecie, jest też jurorem konkursów dla dzieci i dorosłych. Zdobył wiele prestiżowych nagród i odznaczeń, w tym niemiecką ECHO Klassik Award.

 

Wolfgang_Strasser_małe.jpg
Na zdjęciu: Wolfgang Strasser

Wolfgang Strasser (Wiedeń, Austria) od 1984 do 1991 roku studiował w klasie puzonu w Wiedeńskim Konserwatorium Muzycznym w klasie Helmuta Ascherla i Herberta Mosheimer. Brał on też udział w kursach mistrzowskich prowadzonych przez Branimira Slokara i Jacques’a Maugera. Dalsze studia pod kierunkiem Dietmarem Küblböckiem na Uniwersytecie Muzycznym w Wiedniu dopełniły jego edukację muzyczną. Od 1991 do 2013 roku wykonywał partie solowe puzonu w Orkiestrze Symfonicznej Radia ORF w Wiedniu. Od 2013 roku jest pierwszym puzonistą Orkiestry Filharmonii Wiedeńskiej. Ponadto od października 2011 roku jest profesorem klasy puzonu na Uniwersytecie Sztuki w Graz w Austrii. Jako solista gra z orkiestrami, takimi jak Orkiestra Symfoniczna Radia ORF w Wiedniu, Orkiestry Haydna Eisenstadt, orkiestry dęte i wiele innych. Ukoronowaniem jego działań muzycznych jest wykonywanie muzyki kameralnej z Vienna Trombone Ensemble i Ensemble Philblech.

 

Luca_Benucci_małe.jpg
Na zdjęciu: Luca Benucci

Luca Benucci rozpoczął naukę gry na rogu w wieku 9 lat, później studiował na Konserwatorium „Luigi Cherubini” we Florencji, gdzie otrzymał dyplom w 1987. W tym samym roku wyruszył do Chicago, gdzie kontynuował naukę z Dalem Clevengerem i Arnoldem Jacobsem; a później u Guelfo Nalli’. Roger Bobo, Stefan Dohr, Fergus Mc William, Radovan Vlaktovic, Frank Loyd byli równie ważni dla jego edukacji muzycznej. Wygrał wiele przesłuchań na róg solo, między innymi w Neapolu -Teatro San Carlo, Rzymie - Teatro dell'Opera, Florencji - Teatro Comunale, Wenecji - Teatro La Fenice. Został zaproszony do Israel Philarmonic Orchestra dyrygowanej przez Zubina Mehta podczas ich europejskiego tournée oraz do Deutsche Oper Berlin podczas ich włoskiego tournée pod dyrekcją Christiana Tielemanna. Ponadto od 2001 roku regularnie współpracuje z Berliner Philharmoniker jako pierwszy waltornista. Został zaproszony jako solista na wiele festiwali, tj.: Music Festival Japan, Swiss Brass Week, M.D.R. Sommer Festival (Niemcy). Jest również uznawanym członkiem jury podczas przesłuchań na całym świecie. Jest założycielem i dyrektorem artystycznym Festiwalu „Santa Fiora in Musica”. Poza karierą muzyka, Luca poświęca wiele energii na naukę, prowadzi klasy mistrzowskie we Włoszech, Niemczach i Japonii oraz współpracuje z wybitnymi instytucjami, jak: Konserwatorium L. Cherubini, Instytut O. Vecchi , Konserwatorium A. Buzzolla, Formation Courses „MIMESIS Maggio Arte”, Corsi di formazione „Musica & Muse”, Mittel Deutches Rundfunk, T.M.F. Japan, pomagając i wspierając kariery młodych muzyków.

 

Otto_Sauter.jpg
Na zdjęciu: Otto Sauter

Otto Sauter jest wiodącym solistą trąbki i trąbki piccolo. Jego talent muzyczny ujawnił się, gdy artysta był w młodym wieku – mając 4 lata pobierał pierwsze nauki, a w wieku 16 lat kontynuował naukę u Claude Rippas w Konserwatorium Winterthur, gdzie zdobył dyplom muzyka orkiestrowego i solisty w 1985 roku. Kontynuując naukę, Otto Sauter pobierał nauki u Bo Nilsson w Szwecji oraz u Pierre’a Thibaud w Paryżu. W 1994 roku ufundował Bremeńską Akademię Trąbki, gdzie pod jego kierownictwem kształcą się wybitni trębacze z całego świata. Współpracując z EMI Classics, nagrał serię płyt światowych premier „Świat baroku” z koncertami zwierającymi ponad 600 ponownie odkrytych kompozycji z okresu baroku i klasycyzmu.
W 2014 roku objął funkcję dyrektora artystycznego festiwalu Neuschwanstein, mającego miejsce w jednym z najsławniejszych zamków, zbudowanego przez Króla Ludwika II w Bawarii. Wypełnił w ten sposób swoje motto, które brzmi: „Wielka muzyka potrzebuje wspaniałych miejsc.”. Poza pracą jako solista, Otto regularnie występuje z zespołem „Ten of the Best”, który zbiera dziesięciu najwybitniejszych trębaczy razem. W sierpniu 2001 roku otworzyli ceremonię inauguracji nowego Stadionu AufSchalke przy publiczności blisko 70 tys. kibiców.

István Dénes – dyrygent urodzony w Budapeszcie. Od 1977 roku studiował fortepian i dyrygenturę na Wyższej Szkole Muzycznej im. Franza Liszta w Budapeszcie. Podczas studiów pracował jako dyrygent w Węgierskiej Operze Narodowej, dzięki czemu uzyskał stypendium Sir Georga Solti, w związku z czym mógł później rozpocząć naukę na Wiedeńskim Uniwersytecie Muzyki i Sztuki Teatralnej, zwanej często Konserwatorium Wiedeńskim.
W latach 1980-1984 był adiunktem na Uniwersytecie Muzycznym im. Franza Liszta w Budapeszcie. W latach 1987-1995 był pierwszym dyrygentem teatru Bremen, a od 1995 do 2008 był dyrektorem muzycznym Teatru w Trewirze. Ponadto jest pierwszym gościnnym dyrygentem Węgierskiej Opery Narodowej i Radio Symphony Orchestra Budapest. W ostatnich latach zwrócił uwagę na siebie za sprawą wielu odkryć, debiutów oraz swoim pierwszym spektaklem. Centrum jego muzycznej twórczości koncentruje się na interpretacjach muzyki klasyczno-romantycznej i współczesnego musicalu z początku XX wieku.
Jako dyrygent István Dénes jest regularnym gościem w wielkich Salach Koncertowych w całej Europie. Jako dyrygent i kompozytor koncertował w Warszawie, Krakowie, Bydgoszczy, Moskwie, Pradze, Pardubicach, Ostrawie i Brnie. Innymi miastami, w których już koncertował, są: Pekin, Luksemburg, Groningen, Metz, Eisenach, Jena, Berlin, Flensburg, Essen, Coburg, Marl, Darmstadt, Stuttgart, Bremen, Sondershausen, Rudolstadt i Halle. Dyrygował na Festiwalu Operowym w Wiedniu, podczas Festiwalu w Bregenz, Axur Re d'Ormor w Weronie oraz w Montpellier Salomé.
W 2006 roku wydał płytę z nagraniem trasy koncertowej „Ten of the Best”, z najlepszymi 10 trębaczami świata i Orkiestrą Symfoniczną Norymbergii. W 2008 roku wraz z Otto Sauterem (trębaczem) zaprezentował debiutancki występ w Filharmonii w Koloni i Berlinie. Koncert na trąbkę piccolo, trąbkę i orkiestrę symfoniczną został napisany przez greckiego kompozytora Mikis’a Theodorakis’a.
István Dénes wyprodukował liczne audycje radiowe dla węgierskiego radia Budapest, Radia Bremen i Radia Bavaria. Nagrywał liczne albumy zawierające Gamba Sonaten takich twórców jak: J. S. Bach, Lieder-Cyclus Brahms, Mahler, Dvorák, Diepholz-Symphonie Georga Reutera, Puccini-Arias z Julią Kukely, Bariton-Arias z Laslo Lukas i Sopran-Arias z Eszterem Sümegi. W 1996 roku po raz pierwszy poprowadził Operę Sarema Alexandra von Zemlinsky'ego. Jako kompozytor napisał takie utwory, jak „Logarithmical Rhythme” na bębny, „Trio w pamiętniku Béli Bartóka”, „Mohács 1526”, „Hommage á Beethoven”, „Funerailles”, „Fanfare and Chorals” czy „Phantasie and Fugue of the arts” na organy. W 2000 roku napisał „Treveris –cantate” dla dwóch śpiewaczek operowych i orkiestry, który inspirowany był starożytnym tekstem napisanym przez Auzoniusza i Alkuina. W 2000 roku napisał dwa interesujące utwory – „Nokia Walz for piano” i „Nokia-Walz for Orchestra” – które po raz pierwszy w historii muzyki klasycznej zawierały dźwięki i melodie telefonu komórkowego. Dopracował węgierską komedio-operę (Singspiel) autorstwa Pongráca Kacsóha, zrekonstruował i zakończył „Concert for beak in E KV494a” W.A. Mozarta.

 

Partnerzy:

logo_Konsulatu_niemiec.jpgWorld_Brass_ASsociation.jpg

 

 
 

Back